Çocuğum Hiçbir Şey Yemiyor

Çocuğum Hiçbir Şey Yemiyor

İştah bir besinin zevkle, istekle, iştahla yenmesidir. İnsanlar deneyimleri sonucu tadından hoşlandığı ve kendisinde doygunluk duygusu oluşturan besinlere karşı derin bir istek duyar. İştahsızlık yeme isteğinin azalması kaybolmasıdır. İştahsızlık sıklıkla çoğunun yeme davranışının aile tarafından bozulması sonucu oluşmaktadır. Tıbbi bir nedene bağlı iştahsızlık çok nadirdir.

Anneler çocuklannın ne kadar çok yerse daha sağlıklı ve boyunun daha uzun olacağını düşünürler. Bunda çevrenin de etkisi fazladır. Çocukların boylan birinci derecede arıne ve babalarından aldıklan genetik özellikleri ile ilgilidir. Beslenme boy uzamasını ikinci derecede etkiler. Bu nedenle her çocuğun iştahı da birbirinden farklıdır. Elbette yeterli beslenme gelişimin ve sağlıklı olmanın önemli unsurudur. Ancak daha çok beslenme sağlıklı bir yaklaşım değildir. Sağlıklı yaklaşım yeterli, dengeli ve sağlıklı beslemektir.

İştahsızlık genelde çocuk ile anne arasında sürüp giden bir çekişme görüntüsünden başka bir konu değildir. Evde devamlı bir mücadele vardır. Annelerin en çok yakındıkları konuların başında, çocuklannın yemek yememeleri gelir. Bu tür şikayetlerle gelen çocukların kilo, boy ölçümleri çogunlukla normaldir. Buna rağmen annelerin endişeleri geçmez ve çocuklarının yediği miktarın az olduğunu, mevcut yemenin kendi çabası ile olduğunu, zorla yedirdiği için beslendiğini, yoksa çocuğunun çok zayıflayacağını söylerler. Bu tür çocuklarda genellikle kendi başına yemek yemeye pek fırsat bulamamışlardır. Devamlı TV, oyun ve masalla yemek yedirilmeye çalışılan oldukça fazla çocuk vardır. Artık yemek yeme, çocuk için açlığını gidermek değil, anneyle bir ilişki biçimine dönüşmüştür. İsteklerini yaptırmanın, sevindirmenin, üzmenin tek yolu "yemek" olmuştur. 
Peki yanlış nerededir. Çocuklarına daha iyi gelişsin diye yemek yemede ısrar eden anneler çocuklarına farkında olmadan bir silah verirler. Her zorlayarak yemek yedirmek o çocuğun eline bir silah vermek demektir. Çocuk bu silahları annesine karşı aç olsa da yemek yememe şeklinde kullanacaktır. Çocuğa yemek yemesi için acındırma, korkutma, ödüllendirme, veya şantaj gibi yollara başvurulmamalıdır. Başka bir çocukla kesinlikle karşılaştırılmamalıdır. Bütün bunlar çocuğa yemek yemesinin büyük bir olay olduğu izlenimini verir. Tam tersi bir etkiyle çocuk annesinin zayıf ve duyarlı olduğu bir yönünü keşfetmiştir ve açığını yakalamıştır.

Diğer davranışlarında olduğu gibi, beslenme sırasında da bütün kaprislerini yemek anında yapar ve bunu kullanır. Anne beslenme konusunda ne kadar titiz olursa olsun bunu çocuğa belli etmemelidir. Yemek yememesi konusundaki tedirginliğini ona hissettirmemelidir. Çocuğun beslenmesi sırasındaki duruma, olağan bir olay gibi yaklaşmalıdır. Telkinler olumsuz olmamalıdır. Yemek konusunda çocuğa verilen tavizler; sen bunu yersen sana bunu alacağım demek, çocuğun şımarmasına ve bunu kullanmasına ve iştahsızlığına yol açar. Çocuk eğitiminde sıkı ve sert kuralcılık kadar, başıboş serbest bir yaklaşım da zararlıdır. 

Örneğin yemek vakti gelen bir çocuğun yemek yemediği varsayılsın (benim önerim çocuklann yemek saatini belirleyin yemek süresini 15-20 dk ile sınırlı tutun yedi yedi yemedi bir sonraki yemek saatine kadar bir şey vermeyin (en az dört saat) yine yemezse aynı şekilde 15-20 dk teklif edin yemezse yine dört saat bir şey vermeyin; belli süre sonra kendiliğinden yemeye başlayacaktır. Örneğin çocuğa "niçin yemek yemediği" sorulsun. Çocuk da karnının tok olduğu için" yemek yemediğini söylesin.  Anne de bir sonraki öğüne kadar "başka bir şey yiyemeyeceğini" söylesin. Çocuk önce bu durumu kabul eder. Bir süre sonra ise mızmızlanmaya başlar. Sürekli bir şeyler ister. İşte bu durumda anne baba, onunla bu konuda anlaştıklarını, ortaya bir kural konduğunu ve buna kurala uyulması gerektiğini söylemelidir. Çocuk başlangıçta bu tip davranışlara direnç gösterse de zamanla bu tip kurallara alışarak yemek vakitlerinde yemeğini yemeyi öğrenecektir.

Çocukta iştahsızlıkla beraber boy ve kilo ölçümleri normal ise yukarda anlatıldığı gibi genelde bir hastalık hali bulunmaz.

Uzm. Dr. Ali Seçkin YALÇIN
Özel Adana Medline Hastanesi Çocuk Hastalıkları Uzmanı

Yorum Yap

Tüm alanların doldurulması zorunludur, eposta adresiniz paylaşılmayacaktır

2.adres